หมายเหตุ สายด่วนชาวพุทธ

นักศึกษา ไม่ควรปล่อยให้ชีวิตผิดพลาด จงระวัง

นักศึกษา ไม่ควรปล่อยให้ชีวิตผิดพลาด จงระวัง

การเพิ่งเรียนจบมัธยมปลาย ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทำให้หลายคนคิดว่า ตัวเองโตแล้ว เป็นอิสระจากพ่อแม่แล้ว ได้ไปอยู่หอพัก ได้ทำอะไรตามใจโดยที่ไม่อยู่ในสายตาของพ่อแม่แล้ว

เพราะรู้สึกว่า ตัวเองมีอิสระเสรี ก็เลยอาจทำอะไร ๆ ได้โดยไม่สนใจใคร บางทีก็ลืมนึกถึงพ่อแม่ ติดเพื่อน ชวนกันเที่ยว เล่นเฮฮา ดื่มกินกันสนุก

Life style ลักษณะความเคยชิน พฤติกรรม การทำสิ่งต่าง ๆ การพูดจา ความคิด ความรู้สึกต่อตัวเอง สังคม เพื่อน และโลก สิ่งเหล่านี้ ที่นักศึกษามักผิดพลาด จึงควรรู้ระมัดระวัง เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดในชีวิตแบบคนที่เกิดมาก่อนหน้าเรา
 

1.บางคนยอมรับตัวเองไม่ได้ โดยเฉพาะด้าน (ที่ตนเองซึมซับและยึดติดว่า) ด้อย เช่น หน้าตาไม่สวย ผิวไม่เนียน หุ่นไม่ดี ไม่หล่อ เตี้ย ดำ มีตำหนิตรงนั้นตรงนี้ในร่างกาย เรียนไม่เก่ง พูดไม่เก่ง ทำอะไรไม่เป็น เครียด มองว่าตัวเองโชคไม่ดี อาภัพ ไม่สวย ไม่รวย ไม่หล่อเหมือนคนอื่นเขา ขาดความมั่นใจ เลยต้องเสียเงินเสียทองไปเสริมสวย ไปให้หมอตัดแต่งหน้าตาร่างกายทำให้เปลืองเงินเปลืองทองเกินจำเป็น
 

2. บางคนชอบอวด ชอบโชว์ มีอะไรก็ถ่ายโชว์ไปหมด เชื่อใจเขาไปหมด เขาให้โชว์อะไรก็โชว์ ถ่ายคลิปส่วนตัว สุดท้ายก็ทุกข์เพราะคลิปของตัวเอง
 

3. บางคนหวังสูงเกินฐานะ ไม่เข้าใจกำลังและฐานะของตัวเอง เพื่อหวังจะได้อวด ได้โชว์คนอื่นว่า ตัวเองเหนือกว่า
 

4. บางคนก็อ่อนแอ ปฏิเสธไม่เป็น กลัวเพื่อนเสียใจ ทั้ง ๆ ที่บางทีจะมีสิ่งร้าย ๆ เกิดขึ้นได้ ก็ไม่กล้าปฏิเสธ ไม่ห้าม ไม่ออกห่างจากสถานการณ์ที่จะเกิดเหตุเลวร้ายกับชีวิต
 

5. บางคนคิดแต่ว่า ตัวเองเป็นนางเอก เป็นพระเอก เป็นคนเด่นคนดัง เป็นลูกคนมีเงินคนมีฐานะ คนอื่น ๆ ต้องมาเอาใจตัวเอง ทำให้แข็งกระด้าง เย่อหยิ่ง มองคนอื่นเป็นแค่ไม้ประดับของตัวเอง
 

6. บางคนห่วงหน้าตามาก สนใจแต่หน้าตาชื่อเสียง สร้างฟอร์ม รักษาฟอร์ม สร้างเรื่องปลอม ๆ จึงโกหกปิดบังความจริงต่าง ๆ เกี่ยวกับตัวเอง และท้ายที่สุด ก็เครียดเมื่อคนอื่นเขารู้ว่า ความจริงคืออะไร
 

7. บางคนอยากได้อยากมีเกินขอบเขต ไม่รู้จักห้าม ไม่ยับยั้ง ก็ขาดสติไปทำทุจริตกรรม ค้าขายยาเสพติดยาบ้า เล่นการพนัน เล่นมวย เล่นหวย เล่นพนันบอล เป็นหนี้สินไปเรื่อย แล้วก็หาทางออกไม่ได้ ไม่กล้าบอกพ่อแม่ แล้วก็เครียด ไม่อยากพบหน้าใคร ไม่อยากอยู่ อยากตาย ๆ ไปให้พ้นจากภาวะแบบนั้น
 

8. บางคนพูดจาไม่เป็น เก่งแต่พูดกระแหนะกระแหน แขวะคนอื่น ก่อเหตุทะเลาะวิวาทคนอื่น เหยียบย่ำซ้ำเติมคนอื่น โพสต์ประจานคนอื่นตามเว็บต่าง ๆ แล้วสุดท้ายตัวเองก็ถูกประจานตอบผ่านสื่อ Social จึงเครียด อาย ยอมรับไม่ได้ กินไม่ได้นอนไม่หลับ
 

9. บางคนรูปร่างหน้าตาดี พอจะมีฐานะเงินทองบ้าง แต่จิตใจไม่เข้มแข็ง ขาดความมุ่งมั่น ไม่อดทน จิตใจเปราะบาง ทำอะไรก็เหลาะแหละไม่ต่อเนื่อง แล้วก็โทษตัวเองว่าเป็นคนล้มเหลว ตัวเองทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจไม่ได้
 

10. บางคน ให้อภัยไม่เป็น ยกโทษให้คนอื่นไม่เป็น เมตตาคนอื่นไม่เป็น ไม่สนใจเข้าวัด ไม่ชอบฟังธรรม ไม่สร้างโอกาสพาตัวเองไปปฏิบัติธรรม ชอบใช้ชีวิตแบบสนุก ๆ ชิว ๆ เรื่อยเปื่อย พอว้าเหว่ ขาดที่พึ่ง เอาแต่เพ้อฝัน พอผิดหวังก็ทำใจไม่ได้ ไม่อยากอยู่ อยากตาย
 

11. บางคน ไม่หาข้อมูลก่อนทำอะไร เลือกข้อมูลคัดกรองข้อมูลไม่เป็น วิ่งดะไปแบบไม่มีทิศทาง รอให้เกิดปัญหาก่อนแล้วค่อยแก้ไข ไม่คิดที่จะป้องกันไม่ให้เกิดปัญหา พอเจออะไรไม่ถูกใจ ก็โทษเวรกรรม บ่นเพ้อ "ทำไมชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมจึงเจอแต่เรื่องแบบนี้ ๆ "
 

12. บางคน ทัศนคติคับแคบ ไม่เข้าใจชีวิต ปล่อยให้ความโกรธ เกลียด เคียดแค้นเข้าครอบงำจิตใจ จนไปฆ่าชีวิตคนอื่น ไม่สนใจศีลธรรม ฆ่าลูกในท้องตัวเอง ทำร้ายคนอื่น ทำลายทรัพย์สินและสิ่งของ
 

13. บางคน ไม่ได้ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนจริงจัง ไม่ค้นคว้า ไม่ทำแบบฝึกหัด แต่อยากได้ปริญญา รายงานก็ไม่ทำเอง จ้างคนอื่นทำให้ งานวิจัยก็ไม่ทำเอง งานโปรเจกต์ ก็ไม่ทำเอง จ้างคนอื่นทำให้ เพราะอยากได้ปริญญาบัตร พอจบออกมาก็ทำอะไรไม่เป็น ไม่เก่ง ไม่มีทักษะ ขาดความชำนาญ เพราะไม่รู้จริง
 

14. บางคน ผิดหวังไม่ได้ ถูกขัดใจก็ไม่ได้ จะน้อยใจ แค้นเคือง ประชดประชัน เรียกร้องความสนใจ หนักเข้าก็อยากตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่
 

15. บางคน ไม่รับรู้ความเป็นจริง ไม่รู้จักมองทุกอย่างตามความเป็นจริง เอาแต่อยากได้อยากมี อยากให้เป็นอย่างที่ตัวเองต้องการ ไม่รู้จักปล่อยวางเมื่อเสียใจ ไม่รู้จักทำใจเมื่อผิดหวัง ไม่รู้จักระงับตัวเอง เมื่อได้สมหวังดังใจ
 

ถ้าเป็นแบบนี้ ยากจะประสบความสำเร็จในชีวิต ยากจะมีความสุข มีแฟน เดี๋ยวก็ทะเลาะและเลิกกัน มีครอบครัวก็มักล้มเหลวแตกแยก มีลูกก็ดูแลลูกไม่ได้ ชีวิตจะเละเทะ หาความเจริญก้าวหน้าได้ยาก หามิตรที่จริงใจไม่ได้ ไม่ใช่เพราะอะไร ทุกสิ่งอย่างเพราะการกระทำของตัวเองนั่นเองที่ทำซ้ำ ๆ สะสมมาเรื่อย ๆ
--------------------

นักศึกษา ยังใหม่ต่อโลก ชีวิตยังงดงาม อย่าให้ผิดพลาด ให้นึกถึงความผิดพลาดของคนรุ่นเก่า ๆ แล้วเอามาตักเตือนตัวเองบ้าง อย่าไปพลาดแบบเขา คนรุ่นเก่า ๆ มักพลาดแบบนี้
 

"เด็กหนุ่มสาวจำนวนมาก พลาดท่าทำบาปกรรมหนักตอนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย บ้างคบเพื่อนชายเกินเลย แล้วก็ท้อง แล้วอับอาย พ่อแม่ไม่ยอมรับ แล้วก็ไปทำแท้ง เป็นบาปกรรมสืบต่อไป เมื่ออายุมากขึ้นก็เริ่มสำนึกได้ แต่ก็สายไปเสียแล้ว ได้ทำบาปหนักไปแล้ว ต้องเดือดร้อนกับกรรมเก่าที่ตัวเองทำ ชีวิตไม่ประสบความสำเร็จ คบใคร ๆ ก็ไม่จริงใจด้วย ต้องร้างต้องเลิกไม่จบสิ้น สุดท้ายก็โทษเวรกรรม (ในชาติก่อน ๆ ) โทษดวงโทษดาวไปโน่น ไม่เคยมองว่า เพราะตัวเองขาดธรรม ไม่ฝึกหัดตัวเอง ไม่ฝึกสติ ไม่ปฏิบัติธรรม ไม่หันหน้าเข้าธรรม ไม่คิดว่า เพราะกรรมคือการกระทำของตัวเองตอนเข้าเรียนมหาวิทยาลัยนี่เอง ทำให้เกิดสิ่งเหล่านี้กับชีวิตตัวเองในระยะยาว"

--------------------
นักศึกษา

จงตระหนักและเชื่อมั่นว่า ทำดี ก็ได้ดี ทำไม่ดี ก็ได้ไม่ดี

จงตระหนักและเชื่อมั่นว่า ความดี คนดีทำง่าย ความชั่ว คนดีทำยาก

จงตระหนักและเชื่อมั่นว่า ความชั่ว คนชั่วทำง่าย ความดี คนชั่วทำยาก

จงตระหนักและเชื่อมั่นว่า ดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวเราทำเอง ไม่มีใครทำให้ใครได้

จงตระหนักและเชื่อมั่นว่า เราดี เพราะเราทำดี ไม่ใช่จะดี เพราะมีคนมาพูดมาชมว่า ดี

จงตระหนักและเชื่อมั่นว่า เราไม่ดี เพราะเราทำไม่ดี ไม่ใช่จะไม่ดี เพราะมีคนพูดว่า เราไม่ดี
ดังนั้น เมื่อฟังคำตำหนิของคนอื่น ก็ไม่ต้องไปโกรธ เกลียดอะไรเขา

--------------------

จงระมัดระวัง จงสำรวม ฝึกสติให้รู้เท่าทันในทุกสิ่งที่ตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้อง

จะพูด จะทำอะไร ให้มีสติกำกับเสมอ ถ้าไม่มีสติเพียงพอ ก็รีบฝึกฝนสติให้ตัวเอง

--------------------

จงฝึกตัวเองให้เข้มแข็ง ไม่เหยาะแหยะ ไม่อ่อนแอ ไม่เปราะบาง ไม่ขี้แย
จงพร้อมที่จะเป็นผู้นำที่ดีก็ได้ เป็นผู้ตามที่ดีก็ได้ หรือไม่เป็นอะไรก็เป็นได้

หากเห็นเพื่อนกำลังท้อแท้ กำลังอ่อนแรง ให้ช่วยกันฉุดดึงเพื่อนให้ลุกขึ้น ให้เข้มแข็งขึ้น ให้ก้าวหน้าไปด้วยกัน

ทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะสมหวังหรือผิดหวัง
อย่าห่างธรรม ฝึกฟังธรรมบ่อยๆ ฝึกปฏิบัติธรรมอยู่เสมอ จะทำให้มีสติ มีปัญญา ชีวิตจะก้าวหน้าไปไม่สิ้นสุด

อะไรก็ตาม อย่าเอาแต่โทษกรรมเก่า
ตราบใดที่มีลมหายใจอยู่ เราสามารถทำสิ่งดี ๆ ได้เสมอ และต้องรีบทำ อย่าปล่อยวันคืนให้ล่วงเลยไปเปล่า

จงมีสติ พร้อมเผชิญกับทุกเหตุการณ์ทั้งที่เราชอบและไม่ชอบ ทั้งความผิดหวังและความสมหวัง

จงเผชิญกับมันอย่างมีสติสูงสุด มีปัญญาสูงสุด รู้เท่าทันที่สุด เกี่ยวข้องโดยให้ผิดพลาดน้อยที่สุด จนกว่าเราจะมีสติเต็มเปี่ยม ไม่ทำผิดพลาดใด ๆ อีกเลย

เขียนโดย : สายด่วนชาวพุทธ
เขียนเมื่อ : 25 มีนาคม พ.ศ. 2558
อ่าน : 3041